Coffee and Kids! 

Voor je dagelijkse dosis #momlife

 

 

Je kind alleen thuis

Je kind alleen thuis

Verbrande honeyloops, brinta, stroop en dat samengekoekt in een gesmolten plastic bordje. Een brandlucht niet te harden en een peuter die dacht dat hij zelf de magnetron al onder controle heeft….
Peuter staat boven aan de ‘open’ trap, maar dan aan de andere kant van de reling. Slechts 1 misstapje en hij valt 3 meter naar beneden….

Alleen thuis blijven

Bovenstaande voorbeelden zijn mij overkomen, en ik was thuis!  Beide waren op van die momenten dat je de badkamer staat te poetsen of dat je verdachte geluiden hoort en denkt, ik kom er zo aan. Oftewel in vijf minuten kan zo veel gebeuren! En dat besef ik me maar weer al te goed als dit soort dingen gebeuren. Vijf minuten is niks en al lijkt je peuter nog zo slim en zelfstandig, het is en blijft een PEUTER.

Ik zag de laatste weken een aantal keer een bericht over het wel of niet alleen thuis laten van je kinderen. 1 ding is zeker, de meningen zijn verdeeld. De ene moeder zegt heel hard dat nooit te doen en veroordeeld ook ieder ander die het wel doet. De andere moeder geeft openlijk (ja, want het is eigenlijk not done) toe dat ze haar kinderen alleen thuis laat terwijl zij aan de overkant van de straat bij een restaurant zit (weliswaar met babyfoon in de tas), maar toch. Volgens mij werd de dame in kwestie voorzien van behoorlijk wat commentaar op de social media.

Dan is er ook nog de variant dat een peuter van drie jaar 112 belt omdat ze te lang alleen is en niet weet waar mama is….Dat bleek dan toch wel een gevalletje politie en jeugdzorg te zijn. Dit is wat mij betreft echt een voorbeeld die niet in de discussie thuis hoort, dit doe je gewoon echt NIET.

#confessions of a mother: ik behoor tot de moeders die haar kind wel eens alleen laat.

Wat vind ik

Toch zetten alle voorbeelden mij aan het denken…. Want wat vind ik? Ik kan je vast vertellen ik hoor bij de categorie moeders die haar kind wel eens alleen thuis laat. Echt? Ja, echt! En ja, ik zeg dit toch enigszins met schaamte want vraag je een moeder of ze haar kinderen wel eens alleen thuis laat dan weet ik zeker dat 90% zegt: Nee, dat zou ik echt nooooit doen…. En dan ondertussen ook heus wel eens gesmokkeld hebben.

Het alleen thuis laten is bij mijn huishouden pas begonnen toen ik van één kind naar twee kinderen ging. Het komt niet helemaal als een verrassing deze opmerking, maar toch, organisatorisch vergt dat toch meer van je. Je kunt helemaal in handjes klappen als je ook nog met de schooltijden van een kleuter mag dealen.

Newsflash: schooltijden matchen totaal niet met de middagdutjes van je dreumes of peuter.

Oftewel ik kwam in de knoop, in de knoop met de tijd, maar ook in de knoop met mijn geweten: Julie heeft geen doorlopend rooster dus ik moet haar om kwart voor 12 ophalen voor de middagpauze en om 13:00 weer terug op school hebben. Om kwart over drie is ze uit. 

Toen James nog een baby was, veel sliep en makkelijk over te leggen was in bed of in de kinderwagen was het nog wel te regelen. Maar er komt een tijd dat hij bekaf is om kwart voor 12 en hij het gewoon eigenlijk niet redt om zijn slaapje te rekken tot kwart over 1 (want dan ben je pas weer thuis van het hele circus). Ondertussen is hij dan inmiddels zo oververmoeid en overprikkeld dat hij van ellende niet eens meer wil of kan slapen. Op een gegeven moment geeft hij zich toch gewonnen en valt hij in slaap….om half drie….Zie jij hem al aankomen? Over wel getelt een half uurtje kan ik het arme mannetje weer uit zijn bed trekken en richting schoolplein. De rest van de dag is hij niet te genieten vanwege het slaaptekort.

Dus ik kom in de knoop met de tijd, maar ook met mijn moedergevoel

Dus ik kom in de knoop met de tijd, want bovenstaand geeft wel aan dat het schoolrooster niet aansluit op het dreumes/peueterrooster. Maar ook met mijn moedergevoel, want dat kereltje kan er niks aan doen dat zijn zus naar school moet! Hij wordt de hele dag op en neer gesleept, uit zijn slaap gehouden, moet het doen met een hazenslaapje en als klap op de vuurpijl vinden zijn papa en mama het raar dat hij niet te genieten is tegen een uur ofvijf en geen zin heeft om te eten. Rara hoe zou dat toch komen.

Ik besloot dat het ok was om hem lekker om half 12 naar bed te brengen en dan zijn zus op te halen, rustig thuis een boterhammetje te eten met haar, te checken of James nog in diepe slaap was om vervolgens zijn zus weer terug naar school te brengen. Om half twee had ik dan een heerlijk uitgeslapen mannetje en was iedereen blij. Naar gelang de slaapbehoefte van James en de tijdstippen van school deed ik dit de ene keer wel de andere keer niet. Daarbij moet ik ook nog even zeggen dat ik vlakbij school woon en maximaal tien minuten weg was.

Geef Julie een Ipad en ze verroert geen vin. Ze reageert pas als je het ding uit haar handen trekt....

Tegenwoordig zijn de middagdutjes zo goed als verleden tijd en gaat hij gewoon gezellig mee naar school dus probleem opgelost. O nee…..nu wil grote zus nergens meer mee naar toe. ’s Ochtends de hond uitlaten, slaat ze liever over.  Vergeten boodschap bij de Appie, slaat ze liever over. En soms, soms sla ik de strijd om iedereen aangekleed en wel om 8u ’s ochtends achter me aan te slepen om de hond uit te laten ook liever over. Geef Julie een Ipad en ze verroert geen vin. Ze reageert pas als je het ding uit haar handen trekt.... In dit geval durf ik haar die 5 minuten alleen op de bank te laten. James niet, die gaat mee (gelukkig doet hij dat graag)! Want ook al hoef ik niet meer te puzzelen met zijn middagdutjes en schooltijden, vijf minuten alleen thuis is voor hem is  veel te lang.

Peuters laat je nooooooit alleen!

Dat heb ik laatst nog ondervonden en toen was ik zelfs thuis! Ik was boven bezig en ik hoor gerommel op de trap. Staat mijn peuter boven aan de trap, aan de buitenkant van de reling!! Grote schok en grote eyeopener. Of het geval dat hij zelf een plastic bordje met honeyloops, brinta en stroop in de magnetron had weten te zetten.  Twee minuten zonder toezicht blijkt al te lang voor mijn ondernemende peuter. Voor deze mama nog even een extra bevestiging dat het een peuter is en peuters laat je noooooit alleen. Deze in ieder geval niet!

Stop een briefje in je zak

Als je er dan toch ervoor kiest om die 5 minuten snel op een neer naar de supermarkt te rijden of je kind van school te halen, stop op zijn minst een briefje in je zak met betreffende de datum en tijd. Zo gedaan!

18 april 15:00 Ik ben even van huis, mijn kind is alleen thuis(adres)

De meeste mensen denken in de ‘wat als gevallen’ toch als eerste aan de kinderen thuis,  maar met jou kan er onderweg net zo goed iets gebeuren. Je moet er niet aan denken dat jouw geplande vijf minuten, anderhalf uur worden....

Wat vind jij?

  •        Vanaf hoe oud mag je kind alleen thuis zijn
  •         Hoe lang laat je je kind maximaal alleen
  •         Vanaf wanneer is het verantwoord om een oudere broer of zus ‘even’ op te laten passen
  •         Wat voor afspraken maak je
  •         Neem je een briefje mee dat je kinderen alleen thuis zijn

Bovenstaande vragen zul je jezelf ongetwijfeld constant stellen voordat je de beslissing neemt of het ‘verantwoordt’ is. Voor iedere leeftijd, situatie en soort kind zal weer een ander antwoord gelden en daar zul je je aan aan moeten passen. Los van het feit of je uberhaupt je kinderen wel eens alleen thuis laat. Daar zal waarschijnlijk nooit iedereen het over eens zijn.

Ik besef me dat ik mijzelf best kwestbaar heb opgesteld want ik begrijp dat niet iedereen het eens zal zijn met mijn standpunt. In mijn beleving ligt het gewoon heel erg aan alle omstandigheden waarop je de keuze maakt. Maar ik ben ook benieuwd naar jullie mening. Wat vind jij? Ik respecteer ieders mening hierover!

 Liefs Mathilde

Ik wil in mijn geval nog wel even meegeven dat als ik ook maar enigszins twijfelde over of James wel of niet goed genoeg zou slapen(moedergevoel) nam ik hem mee! Daarnaast lag hij bij thuiskomst altijd nog heerlijk te slapen.

PS:Deze blog is eerder verschenen op Mama to the Max.

DIY Tipi-Tent

DIY Tipi-Tent

Zindelijk worden, hoe en wanneer?

Zindelijk worden, hoe en wanneer?