Temperamentvolle kinderen: Lezing & Tips

Heb ik een temperamentvol kind? Wie mij en mijn blog al langer volgt weet dat ik het soms best een uitdaging vind om goed om te gaan met mijn ‘pittige’ dochter. Is ze een temperamentvol kind, moet ik haar perse in dat hokje stoppen? Nee, dat niet. Maar toch ging ik naar de lezing van Eva Bronsveld, schrijfster van het boek ‘temperamentvolle kinderen’. Haar tips hebben mij namelijk geholpen om met een meer positieve blik naar mijn dochter te kijken. Even weer wat eyeopeners hoe je zelf als ouder dingen vaak moeilijker maakt dan ze zijn. Even wat herkenbare voorbeelden om me heen. Hoe fijn! Herkenning geeft mij het gevoel niet de enige te zijn die soms met de handen in het haar staat.  Ik vertel in je deze blog met welke tips n.a.v. de lezing ik concreet aan de slag gegaan ben.

Lezing temperamentvolle kinderen

Wie is Eva Bronsveld?

Ik volg Eva al langer, zij is onder andere ook 1 van de schrijfsters van het welbekende boek, ‘Van achter het behang tot over je oren‘. Ik vind dat ze een fijne kijk heeft op hoe opvoeden zou kunnen en hoe je om gaat met bepaalde situaties. Een paar jaar geleden kwam ze langs op ons kinderdagverblijf en gaf toen ook al hele bruikbare tips en niet geheel onbelangrijk, ze bracht het met humor. Vooral niet te serieus. En ja, tuurlijk heeft zij haar visie, maar ze komt niet over als iemand die dan ook alleen maar daarover kan praten. Er leiden meer wegen naar Rome en dat respecteert ze. Neemt niet weg dat ik haar visie en manier van het overbrengen erg prettig vind. Toen ik zag dat zij een lezing aankondigde over temperamentvolle kinderen heb ik me snel aangemeld.

Voor alle kinderen en ouders

Heb ik dan wel een temperamentvol kind? En zo niet, heeft die lezing wel zin? Ook al zijn er maar een paar zaken waar je tegenaan loopt, het fijne is dat de handvatten die Eva geeft voor heel veel opvoeders en kinderen van toepassing kunnen zijn. Dus niet perse alleen voor temperamentvolle kinderen, maar ook voor pittige tantes van 7 jaar oud :).

Groeiplein

We werden ontvangen in het Groeiplein in Eindhoven. Een kopje koffie of thee en we are good to go.  Eva heeft ons in grote lijnen door het boek heen ‘gepraat’ en ondertussen werden diverse onderwerpen besproken en tips gedeeld. Regelmatig werd er ook even een flinke spiegel voor gehouden…. Na afloop was er ook nog ruimte om even 1 op 1 wat vragen te stellen aan Eva. Al met al een geslaagde avond en vol energie (ik ga het anders aanpakken – energie) zijn we weer huiswaarts gekeerd.

Een hoop dingen die werden aangedragen als voorbeeld, zie ik 1 op 1 bij mij thuis terug. Nogmaals geen reden om mijn dochter een stempel te geven, maar wel  een reden om aan de slag te gaan met een aantal tips. Om een duidelijk beeld te geven hoe om te gaan met bepaalde situaties zal ik per eigenschap vertellen waar ik tegenaan loop en gelijk ook hoe ik de tips ‘probeer’ toe te passen.

Hoe herken je temperamentvolle kinderen?

Misschien wel even handig om eerst even kort toe te lichten wat nu onder temperamentvolle kinderen wordt verstaan? Dat kan voor iedereen anders zijn, maar er zijn wel degelijk een aantal kenmerken. Natuurlijk hoef je niet alle kenmerken af te vinken om te weten of je een temperamentvol  kind hebt. De lading wordt redelijk gedekt door ‘gevoelig intense kinderen met een sterke eigen wil‘.

Eigenschappen

De eigenschappen van ‘deze kinderen’ zijn zeker niet alleen maar negatief. Het zijn vaak juist hele krachtige mooie eigenschappen. Heel typisch ook dat als een volwassene deze eigenschappen zou hebben, je waarschijnlijk zou denken, wauw! Alleen bij onze kinderen vinden we het vaak wat lastig…

Eva Bronsveld benoemt de volgende eigenschappen:

  • Sterke eigen wil
  • Gevoelig
  • Intens
  • Opmerkzaam

Ik ga de eigenschappen niet helemaal uitschrijven, daarvoor wil ik je verwijzen naar haar site.

Ik hoop dat je later als je groot bent, je nog steeds zo’n sterke wil hebt!

Belangrijkste tip: Acceptatie

Misschien wel de belangrijkste tip van de hele avond: acceptatie. Accepteer dat jouw kind sommige zaken op een andere manier bekijkt dan jij en dat het loont om daar op een andere manier mee om te gaan. Ga op zoek naar de positieve kanten van de verschillende sterke eigenschappen en leg daar eens de nadruk op. Alleen al door op die manier naar je kind te kijken ga je zoveel meer terug krijgen.

Wat doen we nu anders?

Ik moet hier wel even de nadruk leggen op: wat proberen we nu anders te doen. Het gaat niet altijd goed en soms vallen we terug in oude gewoontes en reacties, maar ons ervan bewust zijn is al 1 stap de goede richting in.

Sterke eigen wil

Ze wil heel veel zelf bepalen. Als ze iets ‘moet’, is dat eigenlijk al een reden om tegendraads te worden. Haar manier is veelal de beste manier, ze staat dan ook niet open voor opmerkingen als: Probeer het eens zo, zal ik je helpen? Dat maakt haar vaak alleen maar ‘bozer’.

Wat doen we nu anders: eigen keuzes, let it go, ze komt er zelf achter. Waar ik dan op zo’n moment eerder dacht dat ze het maar gewoon van me moet aannemen, ben ik nu meer geneigd haar er zelf achter te laten komen.  Kleding in overleg de avond van te voren klaar leggen zodat daar in de ochtend geen gedoe over is. Twee kledingopties geven, waardoor ze zelf kan kiezen. Haar beslissing, maar wel de door mij voorgestelde opties ;).

Gevoelig 

Een sok of onderbroek met met een extra randje krijg ik niet aan bij Julie. Spijkerbroek met applicatie erop gestikt, ze voelt het extra stiksel. Niet fijn en als iets niet fijn zit, kom je als mama zijnde geen steek verder met: ach Julie, dat valt wel mee. Over 5 minuten ben je dat alweer vergeten. Maar niet alleen het gevoel voor dingen, ook voor harmonie, lieve briefjes, knuffels, 1 op 1 aandacht zijn echt dingen die ‘ze nodig heeft’.

Wat doen we nu anders: Onderbroeken met randjes niet meer kopen, evenals accepteren dat ze gewoon niet graag een spijkerbroek draagt en al helemaal niet als er aan de binnenkant nog extra stiksels zitten wegens een applicatie of pailletten.  Er zijn tal van leuke rokjes en jurkjes en een stretch jeans kan ze wel ‘hebben’. Het enige wat ik hoef te doen is rekening houden met haar en niet met de modetrends.

Af en toe een briefje onder haar kussen doet haar zo veel. Ken je de kaartjes van ‘onder je kussen kaartjes’. Ik schreef er al eerder eens iets over. Deze zijn echt perfect om haar die extra aandacht te geven. Bewust eens een extra knuffel. Ze kan  zichzelf prima aankleden, maar dat niet standaard alle hulp tijdens het aankleden naar haar kleinere broertje gaat is voor haar ook prettig en weer even de bevestiging dat we haar ook nog steeds willen helpen. 

Intens

Het intense uit zich naar  mijn mening in (thuis) erg hard en aanwezig praten. Intens blij zijn over iets leuks, met daarbij weer dat enorme volume. Maar ook intens verdrietig en dan uitspraken doen waarvan ik denk dat die niet horen bij een meisje van zeven. ‘Kleine dingen erg groots beleven’. Mijn reactie soms daarop: Stel je niet aan Julie, dat valt toch wel mee?  Je maakt het groter dan het is…. niet zo flauw.

Wat doen we nu anders: Door erop te reageren alsof het niks is, maak ik het voor haar alleen maar erger. Voor haar is op dat moment ‘dat ding’ het belangrijkste van de wereld. Vooral het erkennen vanuit mijn kant dat zij sommige zaken dus inderdaad zo intens ervaart en dat te accepteren is al een stap de goede kant op. Er voor haar zijn door simpel haar probleem te erkennen of de oplossing in ieder geval niet te zoeken in het ‘wegwuiven’ van iets scheel al heel veel!

Opmerkzaam

Julie is enorm opmerkzaam.  Ze zal de eerste zijn die aan je vraagt of je naar de kapper bent geweest of een nieuwe rok aan hebt.  Al heeft mijn man alleen maar even zijn kapsel in de nek en langs zijn oren bij laten werken, ze ziet het. Maar ook opmerkzaam op een ander vlak. Ze hoort alles en wil ook alles horen. Als ze rustig TV zit te kijken en wij praten aan tafel over iets kan ze gerust een dag later daar over beginnen. Ze houdt het allemaal in de gaten, soms te veel ;). Deze eigenschap is qua opvoeding goed mee om te gaan al merk ik nu soms dat ze  in de klas wel wat moeite heeft daardoor om haar concentratie te bewaren.

Wat doen we nu anders: Op zich doen we hier niet echt iets anders mee. Ik vind het wel leuk dat ze zo opmerkzaam is en daardoor ook vaak een attente opmerking maakt. En in de klas… dat komt vast wel goed.

Investeren in je opvoeding

We zoeken herkenning, bevestiging bij anderen. Niemand heeft je geleerd hoe het is om kinderen op te voeden. We doen vaak maar wat, wat prima is als het allemaal goed gaat, maar soms kun je wel wat hulp gebruiken. Het lijkt misschien een beetje suf om naar een lezing te gaan van een opvoedkundige of er allerlei boeken op na te slaan, maar uiteindelijk (m.u.v. degene die ervoor geleerd hebben) doen we allemaal maar wat we ‘denken’ dat goed is. Door bijvoorbeeld naar deze lezing te gaan én het boek te lezen heb ik het idee mijn dochter veel beter te begrijpen. Ben ik me veel meer bewust geworden van het feit dat een situatie soms escaleert door hoe ik met haar om ga en dat hele kleine dingen dat al kunnen veranderen. Ik accepteer nu meer hoe zij soms tegen dingen aankijkt en dat het belangrijk is om daar af en toe in mee te gaan. Resultaat een nog blijere mama en dochter. Dus ja, dan investeer ik graag wat tijd in mijn ‘opvoedingskills’ :).

Lezen jullie wel eens een opvoedingsboek of ga je naar een lezing o.i.d.?

Persoonlijk

Bovenstaand geef ik aan dat ik soms op een meer positieve manier naar mijn dochter moet kijken of  bijvoorbeeld een extra knuffel zou kunnen geven. Natuurlijk komt Julie hierin niks te kort. De momenten die ik beschrijf zijn vaak maar hele korte momenten op een dag, maar die maken je soms wel aan het twijfelen of je het wel goed doet…. En iedere mama wil maar 1 ding, het goed doen. Julie is mijn allerliefste, ik ben mega trots op haar en hoe vaak heb ik al niet grappend gezegd: “Ik hoop dat je later als je groot bent nog steeds zo’n sterke wil hebt”. Zie, weer die bevestiging dat we ‘de eigenschappen’ bij volwassene vaak wel direct als positief erkennen :).

Note: Ik hoop dat jullie op een respectvolle manier met mijn openheid omgaan in eventuele reacties op deze blog. Iedereen is anders, en iedereen heeft zijn/haar eigen manier van opvoeden. Mocht je soms tegen dezelfde struggles aanlopen hoop ik dat je wat hebt aan de tips die ik beschreven heb.

Liefs Mathilde

Tags: , , ,

Related Posts

by
Hoi! Ik ben Mathilde, mama van Julie (7 jaar) en James (4 jaar). Mijn kinderen en alles wat daarbij komt kijken, geven mij een hoop schrijfinspiratie. Omdat wij mama's elkaar best een beetje mogen steunen in het 'mama zijn' deel ik mijn ervaringen ook met jou!
Previous Post Next Post

Comments

  1. Beantwoorden

    Wauw! Wat herkenbaar! Boek ligt al heel lang in mijn winkelmandje van Bol. Ga het nu dus maar bestellen.
    Marieke onlangs geplaatst…Echte post is cool – Epic 6.0My Profile

    1. Ja, echt doen dan hoor Marieke! Fijn om herkenning te hebben en gelijk bruikbare tips te lezen. Liefs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

32 shares

Hi there!

Je dagelijkse dosis #momlife

Je dagelijkse dosis #momlife

Welkom op Coffee and Kids! Je dagelijkse dosis #momlife. Ik hoop dat je op mijn blog herkenning vindt en inspiratie opdoet. Mama zijn hoef je niet alleen te doen en laten we elkaar alsjeblieft een beetje helpen door het delen van ervaringen en tips and tricks.
Je dagelijkse dosis #momlife
UA-111272730-1