Voor alle moeders die moeten … – Tips!

Deze keer een bekentenis: ik ben een moeder die van zichzelf van alles moet. Ik vind mezelf iets te dik, dus moet op mijn eten letten. Ik ben niet fit, dus moet gaan sporten. Ik ben moe, dus moet echt vaker op tijd naar bed. Ik moet dingen voor ons nieuwbouwhuis regelen, moet het huishouden doen, moet nog meer uit mijn business halen, moet meer structuur in mijn leven aanbrengen, moet niet zoveel piekeren, moet meer écht bewuste aandacht aan mijn twee kids geven, moet mijn sociale contacten niet vergeten te onderhouden. Moeten, moeten, moeten … Als ik het zo voor me zie krijg ik al stress, laat staan dat ik het ook nog eens allemaal tegelijk moet (!) gaan uitvoeren.

Het opvallende is dat ik bovenstaande dingen allemaal moet van mezelf, maar dat ik er dus zo’n beetje niks van ook echt dóe. Het zit in mijn hoofd en blijft daar vaak ook. Dat gemaal is niet bevorderlijk voor zowel je fysieke als je mentale welzijn kan ik je zeggen. En vooral ook mega irritant. Daarbij komt dan ook nog eens dat ik mezelf keer op keer teleurstel, want ‘hoezo kan ik nou niet gewoon doen wat ik moet (!) doen?

 ‘Hoezo kan ik nou niet gewoon doen wat ik moet doen?’

Wat zouden anderen ervan denken?

Moeten

Het ‘moeten’ zit er al in zolang ik me kan herinneren. Ik stel hoge eisen aan mezelf omdat ik vind dat ik daaraan moet (!) kunnen voldoen. Sinds ik mama ben is het misschien nog een stukje erger geworden. Want ik moet (!) nu een moeder zijn die tijd heeft om en zichzelf, en haar kids, en haar relatie, en haar bedrijf, en haar huishouden, en haar sociale leven op orde te houden. Moeiteloos. Want anderen kunnen dat toch ook allemaal!

‘Hoezo houd je je bezig met wat anderen doen?’, hoor ik jullie nu denken. Dat is een vraag die ik al heel vaak heb gehoord, en die ik ook geregeld aan mezelf stel. Waarom maak ik me toch zo druk over wat anderen van mij, en nou komt ie, zouden kunnen denken? Zien jullie het ook? Hier staat toch eigenlijk gewoon niets … het is een gedachte, een aanname, een luchtbel. I know! En bovendien kunnen die anderen dat ook niet. Nobody is perfect. Ik bedoel, zelfs die über hippe mama met haar perfecte figuur, haar perfecte kids, perfecte social life en perfecte relatie, heeft ook wel eens dagen dat het allemaal niet zo loopt zoals ze zou willen (Ik spreek hierbij uiteraard niet over mezelf hè mensen. Ik kan me goed voorstellen dat jullie dat denken, maar nee … écht niet. Just saying).

Burn-out

Toen ik werd overvallen door mijn burn-out kwam dit vraagstuk ook naar boven. Tijdens een van de gesprekken met mijn psychologe vroeg ze mij of ik dacht dat ik uniek was. Ehm, ja duh! Maar (news flash!) nee dus. Want, zo stelde zij, mensen hebben echt wel wat beters te doen dan zich druk maken om mij. Ouch, dat deed pijn. Maar het was wel mijn eerste eye-opener … Toch lukt het me nog steeds niet om mezelf niet druk te maken over wat anderen van mij vinden of denken. Ik ben een pleaser en vind het een vreselijk idee dat iemand boos op mij kan zijn. Dus ben ik dan ook vaak degene die water bij de wijn doet tijdens een discussie of onenigheid. De sorry komt van mijn kant, ook al is die niet altijd helemaal gemeend en ben ik het er eigenlijk niet mee eens. Maar dan is alles in ieder geval weer koek en ei! Het stomme is dat ik dus het idee heb dat iemand boos op me kan zijn. Wederom een aanname die in mijn hoofd zit. Maar die aanname kan een geheel eigen leven gaan leiden met een hoop gemaal als gevolg. Killing!

Vrienden met alle beren op de weg

Schuldgevoel

Maar goed, terug naar het moeten. Achteraf gezien is dit ook deels wat mij eerder heeft genekt. Ik moest (vond ik zelf) kunnen voldoen aan verwachtingen en eisen van mezelf en van anderen, zowel zakelijk als privé … Dit alles gecombineerd met een gezin (Sid was toen 3,5 en Liv net 9 maanden). Dat moest ik toch kunnen?! Nee dus, dat kon ik niet … En dus viel ik om. Heel hard. Maar ook in die periode bleef het ‘moeten’ aanwezig. Want ik moest toch voor mijn kindjes kunnen zorgen, no matter what? Ik heb mijn kids echt weg gewenst destijds en daar voel ik me nu nog wel eens schuldig over. Maar ik kon niet anders.

Valkuilen

Nu zijn we twee jaar verder en gaat het goed. Meestal. En soms ook niet. Soms zijn er dagen dat ik een hechte vriendschapsband opbouw met alle beren die ik op m’n weg zie. Dan is het leven even niet zo fijn en makkelijk. Dan liggen m’n oude valkuilen op de loer, te wachten tot ik erin trap. Dan draait mijn hoofd overuren en pieker ik over van alles wat ik nog moet (!) doen. Dan voel ik me stom en onzeker, snauw ik m’n kinderen en vriendlief af en heb ik overal last van en nergens zin in. Dan denk ik ‘fuck alles’ …

Het moeten blijft. Het lukt me tot nu toe nog niet om het te veranderen. Waardoor het me soms ook niet lukt om gewoon eens te genieten. ‘Ik wil wel graag met de kindjes spelen, maar ik moet nog zoveel andere dingen doen’ … In mijn hoofd dan. Daardoor geniet ik niet van dat bewuste moment. En dat is dan weer een beetje jammer. Want ik moet (!) toch ook een moeder kunnen zijn die ongedwongen kan genieten van de speelmomentjes met haar kids … Herkenbaar?

‘Ik moet nog zoveel doen …’ of ‘Accepteren is the key to success’

Accepteren – The key to succes!

Accepteren is ‘the key to succes’ tijdens dit soort dagen. Dan heb ik even een zeer boeiend gesprek met mijn innerlijke ik om mezelf de spreekwoordelijke schop onder m’n kont te geven. Het leven mag soms gewoon ook even klote zijn. Ik kan niet alles tegelijk. Sterker nog, ik kan niet eens álles. Daarbij heb ik een paar dingen geleerd inmiddels.

Deel ik graag even met jullie:

  • Doe wat je leuk vindt. Sinds ik Pink Unicorn heb opgestart voel ik me een stuk beter. En sta ik sterker in mijn schoenen. Want dit is waar ik goed in ben en waar ik energie van krijg. Dus zorg dat er iets is wat voor jou niet voelt als moeten …
  • Maak lijstjes. Schrijf alles wat je nog moet doen op, maak takenlijstjes. Een goede to do-list zorgt voor overzicht en meer structuur = meer rust in je hoofd. En afstrepen voelt zó lekker! Works for me!
  • Moeten vs. Mogen. vs. Willen. Laatst zei iemand tegen me dat ik het eens anders moest (HA!) bekijken. Ik zou moeten eens moeten (snappen jullie het nog?) veranderen in mogen. En mezelf dan de vraag stellen “Wil ik dit echt?”. Dus ‘Ik moet sporten’ wordt ‘Ik mag sporten’. Om mezelf vervolgens af te vragen of ik wel echt wíl sporten. Is het antwoord ja, dan is het goed. Is het antwoord nee, dan is het ook goed. Want dan komt het dus niet van binnenuit en is het waarschijnlijk een van de dingen waarvan ik vind dat ik dat moet omdat anderen het ook doen. Dit gaat diep hè … maar wel weer een eye-opener!
  • Kijk wat er op dit moment past in je leven. Voor mij is dat tijd spenderen aan M., aan Sid en Liv, aan mijn bedrijf, aan ons nieuwe huis en aan vrienden. Weekvullend programma zeg ik je. Dus dat lijnen en sporten komt wel weer een keer. Net als het huishouden …
  • Daarover gesproken: neem een poetsvrouw. Echt. Neem. Een. Poetsvrouw. Ik zweer het. Behalve als jij je plezier en ontspanning haalt uit het boenen van toiletten en het niet als een ‘must do’ op je schouders drukt. Dan neem vooral géén poetsvrouw.
  • Als laatste, voor als je er echt even niet meer uitkomt: ga zitten en drink wijn. Ik herhaal: Drink. Wijn. Dan voelt het moeten al snel niet meer als moeten (…)

Moeters unite!

Er zijn meerdere moeders die ook van alles moeten van zichzelf en het ook niet allemaal redden. Dat weet ik, want ik ken er al een paar. Maar waarom lieve moeters (lees: moetende moeders)?! Waarom moeten wij zoveel van onszelf? Ik heb helaas niet de remedie (hoewel jullie met mijn tips natuurlijk wel al een heel eind komen, dat begrijpen jullie), maar kan jullie wel een hart onder de riem steken: jullie zijn niet alleen!

Daarom zeg ik MOETERS UNITE! Laten we samen één ding afspreken: we moeten niks, we mógen het. Áls we dat al willen…

-X-

Manon

Tags: , , ,

Related Posts

by
Previous Post

Comments

    • Rosanne
    • 3 december 2018
    Beantwoorden

    Héél herkenbaar (helaas). Ik vind het een goede tip, ik ga het zeker proberen. In de foto erbij staat een agenda, komt mij een handig exemplaar, mag ik weten waar gekocht?

    • Manon van Dijk
    • 3 december 2018
    Beantwoorden

    Hi Rosanne,

    Succes met proberen! Ik hoop dat het je helpt! De agenda op de foto is de Structuurjunkie planner van Cynthia Schultz. Heel handig om overzicht te krijgen vind ik! Ik zet er al mijn taken en afspraken in, zowel zakelijk als privé. Maar ook vrijetijdsbesteding, sporten, ontspanningsmomentjes en noem maar op :-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

11 shares

Hi there!

Je dagelijkse dosis #momlife

Je dagelijkse dosis #momlife

Welkom op Coffee and Kids, #jedagelijksedosismomlife! Ik hoop dat je op mijn blog herkenning vindt en inspiratie opdoet. Met mijn handen in het haar tot trotser dan trots, ik deel mijn #realmomlife met je. On the side: tips, to do's, kids fashion, personal stuff and coffeeeeeee. Did I already mention I loveeeee cappuccino ;)?!
Je dagelijkse dosis #momlife
UA-111272730-1